Muzej Rudarstva

Prva pisana inicijativa za osnivanje muzeja u Boru datirana je 15. decembra 1950. od strane Gradskog odbora Saveza udruženja boraca narodnooslobodilačkog rata, kada je i postavljena osnovna koncepcija muzeja kao ustanove koja će se baviti “prikupljanjem, čuvanjem i prezentovanjem kulturno istorijskih dobara iz daleke i bliže prošlosti, sa posebnim akcentom na razvoj rudarstva i metalurgije.“ Počelo se sa nabavkom muzejskog materijala, što je rezultiralo i izložbama (1951. i 1955). Zapošljavanjem prvih stručnjaka 1961, muzej je počeo da radi kao Narodni muzej, a početkom 1974. svoju specifičnost izrazio je i promenom imena u Muzej rudarstva i metalurgije. Za razliku od drugih specijalizovanih muzeja, borski muzej je definisao svoj odnos prema istoriji, stavljajući u središte interesovanja čoveka kao pokretača razvoja rudarstva i metalurgije istovremeno istražujući povratni uticaj ove industrijske grane na društvo i prirodu u celini.
Godine intenzivnog razvoja Bora i vizionarstva, dovele su do otvaranja novih muzejskih postavki: “Brestovačka banja u vreme kneza Miloša“ u istoimenom konaku u Brestovačkoj banji (1970), “Istorijski razvoj rudarstva i metalurgije od praistorije do danas“ u Domu kulture (1974, 1984), “Partizanski bivak“ u Prevodskom potoku (1981), u Odeljenju muzeja u Majdanpeku (1985. do 1998), Galerije Umetničke kolonije “Bakar“ (1996), Park muzeja rudarske, metalurške i mašinske opreme (1997). Pored stalnih izložbi, muzej raspolaže galerijom u kojoj se godišnje organizuje dvadsetak sopstvenih ili pozajmnih tematskih izložbi.
U istoriji borskog muzeja posebno značajno je pokretanje periodičnog glasila pod nazivom “Zbornik radova Muzeja rudarstva i metalurgije,“ 1980. i početak organizovanja međunarodne vajarske kolonije “Bakar“, 1985.
Muzej rudarstva i metalurgije izrastao je u modernu ustanovu razvijenog tipa sa organizovanim pratećim službama i stručnim odeljenjima. Pored odeljenja koja čine zbirke, Muzej u svom sastavu ima i odeljenje dokumentacije, pedagoško odeljenje i odeljenje za konzervaciju i restauraciju, kao i muzejsku biblioteku.

Rad klastera Čarolija istoka podržao